Nameya Arîanê 18-salî ji Rastî re: Kî dê li ser pêşeroja kurdan biaxive?
RastinewsCarinan rexne, pêşniyar û hêrs digihîjin qutiya peyamên Rastî. Duh peyamek hat, me hinekî sekinand.
Nivîskarê peyamê Arîan e. Hê 18 salî ye.
Ew rexne li Rastî digire. Dibêje: «Hûn kêm dimînin.» Lê bi vê gotinê re, mijarek pir mezintir datîne pêşberî me. Ne tenê mijara medyaya kurdî ye. Ciwanên kurd, ziman, koçberî, asîmîlasyon, aborî û civakek her diguhere jî têkildar in.
Ciwanek 18-salî van meseleyan dike xema xwe. Radibe, dirêj difikire. Paşê ji malperek nûçeyan re dinivîse. Vê yekê em bi rastî bandor kirin.
Ji ber vê yekê me xwest gotinên Arîan bêyî pir guhertin bigihînin xwendevanên xwe. Bi hevokên wî yên xwe.
Arîan nameya xwe bi danasîna xwe dest pê dike:
«Ez ciwanekî 18-salî me. Lê ji ber ku ez kurd ji dayik bûme, û ji ber kevneşopiya siyasî ya malbata min, ez kurdekî bi xetek netewî me. Neteweya xwe kiriye xema xwe. Malbata min ji kevneşopiyek sosyalîst tê.»
Piştre rasterast rexne li Rastî digire:
«Mamoste, li gor min Rastinews di warê propagandayê de kêm dimîne. Û dîsa, medyayek dibînim ku bi têra xwe qala civaknasiya kurdan nake.»
Yek ji mijarên ku Arîan herî zêde disekine ser wê, Kurdî ye. Lê ew ne tenê zimên dibîne. Koçberî û guherîna civakî ya li erdnîgariya kurdan jî ji heman pirsgirêkê dihesibîne:
«Kêmbûna rêjeya axaftina kurdî, bêkurdîkirina erdnîgariya Kurdistanê, koçberiya 10 milyon kesan, û çêbûna civaknasiyek kurd a ku ji hişmendiya netewî bêpar e û xwe bi tevahî di nav dewleta Tirk de digere — van mijaran bi têra xwe nayên gotûbêjkirin.»
Ji ciwanên kurd ên li rojavayê Tirkiyeyê dijîn re jî cihek taybet vedike.
Dibêje kişandina hin ciwanan ber bi çeteyan, narkotîk û fuhûşê ve, ne tenê bi hilbijartinên kesane têne ravekirin. Dixwaze pirsgirêkên aborî jî bêne axaftin. Windabûna hestê girêdanê jî. Nedîtina pêşerojê ji aliyê ciwanan ve jî.
«Bawer bikin, di binê vê de bi hezaran sedem hene ku divê bêne gotûbêjkirin.»
Yek ji mijarên din ên ku Arîan vedike, zewacên tirk-kurd in. Ew li van zewacan bi taybetî ji hêla veguhastina ziman û çandê ya li zarokan ve dinêre:
«Zewacên tirk-kurd bi xwe jî mijarek in ku divê ji hêla asîmîlasyona kurdan ve bêne nirxandin. Bi taybetî, neguhastina ziman û nasnameya çandî li nifşên din di nav malbatê de, dikare pêvajoya asîmîlasyonê zûtir bike.»
Di dawiya nameya xwe de, bi eşkereyî dibêje bê çi ji Rastî dixwaze:
«Ez dixwazim vê bibêjim: Nagihîje ku pirsgirêka kurd bi tenê bi pêşketinên siyasî yên rojane, daxuyaniyên partiyan an pevçûnan bêne nirxandin. Divê meriv behsa vê jî bike: civaka kurd çawa diguhere, çima hişmendiya netewî winda dibe, çima li erdnîgariya xwe û li dîasporayê ji hêla çandî ve dikeve paş.»
Hevoka wî ya dawî, dîsa ji me re ye:
«Ez bawer dikim divê Rastinews ji vê hêlê ve, bêtir bala xwe bide civaknasî, demografî, guherîna çandî û hişmendiya netewî ya kurdan.»
Arîan 18 salî ye.
Rexne li me girtiye. Baş kiriye jî.
Çimkî carinan çend paragrafên ku xwendevanek dişîne, dosyayek nû datîne pêşberî nûçegihaniyê.
Li ser dosyaya ku Arîan hiştiye, tenê pirsek heye:
Civaka kurd ber bi ku ve diçe?