Nameya şahida ku bûye sedema mehkûmiyeta Yılmaz Güney: «Xwezî min bigota ez hadise nedîtime»
Dosyeya doza ku Yılmaz Güney wek «qatilê dadger» dabû nasîn, piştî 50 salan hat vekirin. Di dosyeyê de nameyek heye ku jina dadger nivîsiye ew hadise nedîtiye. Li gorî rapora kriminal, gule ji jêr ber bi jor ketiye laş. Malbatê doz gihand Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê.

RastinewsDerhênerê Kurd Yılmaz Güney, di sala 1974an de li navçeya Yumurtalıkê ya Adanayê, ji ber mirina Dadger Sefa Mutlu hat mehkûm kirin. Dosyeya vê dozê piştî 50 salan gihîşte Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê (DMME).
Parêzerê malbata Güney, Bişar Abdi Alınak, got ku dosye bi sedema «ewlehiyê» veşartî hatibû hiştin. Wî got, ew niha gihîştine dosyeya bi tevahî. Di serlêdanê de hatiye gotin ku Güney di rewşa parastina xwe ya qanûnî de bûye. Herwiha hatiye gotin ku dadgehkirina wî ne adilane bûye.
Belgeyên di dosyeyê de biryara sala 1976an dixin ber pirsan. Dadgehê tenê Nuran Mutlu wek şahidê dîtbarî qebûl kiribû. Nuran Mutlu di nameyekê de nivîsiye ku ew hadise nedîtiye. Bilîrkişiyan destnîşan kiribû ku destxet ya wê bi xwe ye. Wê herwiha nivîsiye hestek kiriye ku «ew kûçikê anarşîst bêguman divê bihata mehkûm kirin». Rapora kriminal a wê demê jî eşkere kir ku gule ji jêr ber bi jor ketiye laş. Li gorî bilindahiya cihê ku Güney lê bû, ev tişt ne pêkan bû.
Alınak ji bo ku rastî eşkere bibe, daxwaz kir ku gora Sefa Mutlu were vekirin. Dosye û serlêdana DMMê, rojnameya T24 weşand.
Derhêner, senarîstnivîs û lîstikvan Yılmaz Güney, di navçeya Yumurtalıkê ya Adanayê de ji ber kuştina dadger Safa Mutlu hat darizandin û mehkûm kirin. Dosyeya vê dozê piştî 50 salan ji refê hat xwarê û gihîşt Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê. Di serlêdanê de hatiye gotin ku Güney parastina xwe ya qanûnî kiriye û dadgehkirina wî ne adilane bûye. Agahiyên nû yên dosyeyê jî hatine xistin nav serlêdanê. Parêzerê ku bi navê malbata Güney serlêdan kiriye, Bişar Abdi Alınak e. Alınak got dosyeya dadgehê ya sala 1976an bi sedema ewlehiyê veşartî bûye. Loma got dosye bi tevahî piştî 50 salan gihîştine destê wan. Eşkere bû ku di biryara wê demê de, li ser delîlên îdiaya «dadgehkirina ne adilane», tespîta «tehrîka neheq» hatibû kirin. Hat famkirin ku dadgeha ku ceza da Güney, di biryara xwe ya dadmendane de gotiye: «Wek encam hat dîtin ku Yılmaz Pütün ji ber tehrîka neheq a rastî wî hatî, Safa Mutlu bi qestî lê bi awayekî xeletbîn kuştiye.» Di serlêdanê de hatiye gotin ku Safa Mutlu, yê hatî kuştin, bi kursiyê li Güney xistibû û çek di destê Güney de di dema wê êrîşê de teqiyaye. Ji bo vê yekê rapora bijîşkiya edlî, rapora bilîrkişiyê, îfadeyên şahidan û rapora kriminolojiyê hatine pêşkêş kirin. Alınak got hîn jî ne diyar e ka Güney bi zanebûn tifing şimandiye an na. Wî got: «Tew şahidek tune ye ku bêje dema lêdana Safa Mutlu dîtiye. Bêyî tespîta geometrîk û balîstîk, meriv nikare vê hadiseyê îzah bike.» Wî ji bo ku hadise bi tevahî ronî bibe, daxwaz kir ku gora Safa Mutlu were vekirin.
Derhênerê ku di sala 1984an de jiyana xwe wenda kir, yê ku Xelata Pêşîn a Zêrîn a Festîvala Fîlman a Cannes standiye ya pêşîn a Tirkiyeyê, Yılmaz Güney, di sala 1976an de ji ber mirina dadgerê Yumurtalıkê Safa Mutlu hat mehkûm kirin. Güney demek dirêj li girtîgehê ma. Ew di sala 1984an de li Fransayê jiyana xwe wenda kir. Salan şûnda, jina wî Fatoş Güney, keça wî Güney û kurê wî Yılmaz Güney, bi rêya parêzerê xwe Bişar Abdi Alınak, di sala 2024an de serî li dadgehê dan. Wan daxwaz kir ku doz li ser bingeha parastina qanûnî ji nû ve bê dîtin. Wan herwiha daxwaz kir ku gora Mutlu were vekirin û were lêkolîn. Dadgeha Cezayê ya Giran a Ankarayê ya Yekê, daxwaz red kir. Dadgehê got di vê heyama demê de hemû pêvajoyên dadrêsî qediyane û şert û mercên qanûnî yên parastina qanûnî jî ne hatine cih. Li dijî vê biryarê îtîraz hat kirin. Dadgeha jorîn jî ev îtîraz red kir.
Li ser vê yekê, parêzer Alınak serî li Dadgeha Destûrî da. Lê dadgeha bilind, di biryara xwe ya 25.12.2025an de, îdiaya «mafê dadgehkirina adil hatiye binpêkirin» ji ber bêselahiyetiyê neqebûl kir. Îdiaya «parastina hebûna madî û exlaqî hatiye binpêkirin» jî ji ber ku rêyên serlêdanê neqediyane hat redkirin. Di dawiyê de, parêzer Bişar Abdi Alınak, tam 50 sal şûnda biryara dadmendane, dosye gihand DMMê.

Yılmaz Güney, li sehneya fîlmê ya Yumurtalıkê
T24 gihîşte dosyeya dozê ya 50 salan
T24 gihîşte dosyeya «Doza Yumurtalıkê» ya 50 salan. Ev doz di navbera salên 1974-1976an de li Dadgeha Cezayê ya Giran a Ankarayê ya Yekê hatibû dîtin. T24 herwiha gihîşte dosyeya serlêdana ku ji bo DMMê hatibû amade kirin.
Hadise di sala 1974an de li Motela Perava Şaredariyê ya navçeya Yumurtalıkê qewimî. Li gorî dosyeya dozê, Dadger Safa Mutlu, jina wî Nuran Mutlu û nasên wan, ji konê xwe çûn gazînoya hotêlê. Yılmaz Güney jî ji bo lidarxistina fîlmê li Yumurtalıkê bû. Ew bi jina xwe Fatoş Güney, mêvanê xwe yê wê demê şaredarê Adanayê Ege Bagatur, alîkarê xwe yê wê demê derhêner Şerif Gören û ekîba fîlmê re li heman gazînoyê rûniştibûn.
Li gorî îfadeya Yılmaz Güney a di biryara dadmendane ya sala 1976an de, dema Güney bi mêvanên xwe re li gazînoyê rûniştî bû, li ser masayê tifinga kalîbr 22 hat anîn. Güney got şaredarê Adanayê Ege Bagatur dikare bi vê tifingê bişimite eger bixwaze. Li ser vê, xwediyê gazînoyê, ji dadger Safa Mutlu yê li wir bû destûr xwest ji bo şimandinê. Lê li gorî îfadeya Güney, di wê kêlîkê de ji masayên pişt dengên xeberdana xirab hatin bihîstin, wek «ne lîstikvan e, p…». Güney got nizane kî xeber daye. Wî got jêre hatibe gotin «şerm e, li te nake» û hevalekî wî yê li ser masa wî gotibû «dadger e». Güney li ser vê gotibe «dadger be çi, bila terbiya xwe fêr bibe». Li gorî îfadeyê, piştre ji masayên pişt pirsa «Kî got?» hat rakirin. Güney bersiv daye «Min got». Piştre çend kesên ku wî got serxweş bûn, ber bi wî ve hatine.
«Çar caran êriş kirin, dema çek hat şimandin 80 cm bilindahî hebû»
Güney got dema dît kesên ku nas nake tên ser wî, tifinga li ser masê hilgirt û rabû ser xwe. Wî got hevalên wî xwestine tifing ji destê wî bistînin û di wê kêlîkê de tifing teqiyaye. Wî got hinek gulên din jî hatine teqandin. Güney vedibêje ku piştre çû derengeya ya ji gazînoyê ber bi hotêlê ve diçe. Wî got nasên dadger Safa Mutlu û alîkarê Dozgerê Komarê yê Yumurtalıkê Tuncer Aslan, çar caran êrîşî wî kirin. Wî got Safa Mutlu piştre bi kursiyekê êrîşî wî kiriye û di wê kêlîkê de ji aliyê çepê bi tenê gulekê birîndar bûye û ketiye. Di parastina xwe de Güney got cûdahiya bilindahiyê di navbera wan de 20 santîmetre bûye. Wî got ji ber derengeya 60 santîmetre, ew 80 santîmetre bilindtir bûye.
Şahid: Safa Mutlu çû ser Güney, çek di êrîşa çaran de teqiya
Şahidên din ên gazînoyê jî îfade dan. Wan got Yılmaz Güney berê çend gulên ber bi ezmên ve teqandiye û li tenişta derengeyê sekinîbû. Wan got Safa Mutlu çar caran êrîşî Güney kiriye. Wan got Güney bi gotina «neyê ser min» lingek lê xistiye. Wan got Safa Mutlu ketiye erdê, piştre rabûye û dîsa bi kursiyê li ser Güney ve çûye. Wan got çek di êrîşa çaran de teqiyaye. Zarokê apê Güney, Abdullah Bütün, yê ku li cihê hadiseyê bû, demek şûnda xwe da Fermandariya Cendirmeyê û îdîa kir ku qetlîam wî bi xwe kiriye.
Îfadeyên jina dadger li hev nehatin
Jina dadger Safa Mutlu, Nuran Mutlu, di îfadeya xwe de got ku ew û mêrê xwe berê çûne konê xwe yê li kêleka behrê, piştî xwarinê jî çûne gazînoyê. Nuran Mutlu jî mîna Güney got kesên li dora wan destûr ji Safa Mutlu xwestine ji bo şimandinê. Li gorî îdiaya wê, Safa Mutlu gotibû «Li vir çek nayê şimandin, dozger îzindar e, ez wek dadger wê hema niha dest bi kar bikim». Lê belê dema ew ber bi konê xwe ve diçû, ji gazînoyê sê deng ên çekê hatin bihîstin û ew dîsa vegeriya gazînoyê. Nuran Mutlu di îfadeya xwe de got dema ew çû pey wî, mêrê wê Safa Mutlu dixwest tifing ji destê Yılmaz Güney bistîne. Wê got dema ew herdu bi tenê şer dikirin, Yılmaz Güney teqandiye û mêrê wê Safa Mutlu birîndar bûye û ketiye erdê. Lê di dosyeya dadgehê de hatiye destnîşan kirin ku di navbera îfadeyên Nuran Mutlu yên lênihêrîn û lêpirsîna dawî de nakokî hene.
Nameya jina dadger: «Xwezî min rastî bigota, lê min hestek kir ku ew anarşîst bêguman divê bihata mehkûm kirin»
Parêzerê Yılmaz Güney, nameyekê ku Nuran Mutlu di 10.01.1976an de nivîsandibû, pêşkêşî dadgehê kir. Wî herwiha rapora komeleke sê kesî ya bilîrkişiyan a 12.03.1976an pêşkêş kir. Ev rapor destnîşan dikir ku nivîsên li ser name û zerfê, destxeta Nuran Mutlu ne.
Di nameya ku Nuran Mutlu ji Osman Ö. re nivîsandiye û ketiye dosyeya dadgehê de, li hinek deran wê eşkere gotiye ku hadise nedîtiye. Di nameyê de ev hevok hebûn:
«Xwezî wê demê min bigota ez hadise nedîtime, niha dê gelek baş bûya. Lê min ew gav ji bo berjewendiya zarokê xwe, bêhay got. Tu dizanî, min wiha axivî çimkî min qebûl kiribû ku mecbûrî ye ku ew kûçikê anarşîst bihata mehkûm kirin. Eger wê demê min rastî bigota û di destpêkê de ji vê dozê dûr bimama, dê gelek baş bûya. Lê min got, fikra pêşeroj û berjewendiyên zarokê min, ez xistim nav vê dozê.»

Nameya sala 1976an a ku ketiye dosyeya dadgehê; li gorî rapora bilîrkişiyê tê gotin ku ya jina dadger Safa Mutlu, Nuran Mutlu, ye
Dadgeh: Dayîna îfadeya «dîtî» her çiqas nedîtiye jî, giriya dayikekê ye
Di tespîta dadgehê de hatiye gotin: «Dibe ku ev tê wateya ku Nuran Mutlu her çiqas hadise nedîtiye jî, bi îfadeya dîtinê beşdarî doz bûye. Lê dibe ku ev giriya dayikekê be jî, ya ku mêrê xwe wenda kiriye, pêşeroja zarokê xwe difikire, lê ji ber dirêjbûna dozê hewldana jiyana nû paşde maye.» Lê hatiye gotin her çiqas ev wek îfadeya poşmaniyê were qebûl kirin jî, nebe delîl.
Rapora bilîrkişiyê: Safa Mutlu ji guleya çav rastê mir ji vêrîşa mêjî, Güney ji qolê pêş birîndar bû
Li gorî rapora otopsiyê ya ku di rapora bilîrkişiyê de hatiye bikaranîn, dadger Safa Mutlu ji ber guleya ku ji çav rastê ketiye û ji beşa pêş-rastê ya serî derketiye, mir ji ber vêrîşa mêjî. Tê tespît kirin ku tawanbar Yılmaz Güney, di nav şer de digel Safa Mutlu, ji qolê xwe yê çep birîndar bûye. Alîkarê derhêner Şerif Gören jî ji tiliya destê rastê birîndar bûye.
Derhêner Şerif Gören di îfadeya xwe ya pêşî de got dema ew di deryayê de bû, gule birîndar kiriye wî. Lê di îfadeya xwe ya paşîn de wî got «ji bo hadise mezin nebe, dema wî tifing ji destê Güney distand, ji tiliyê birîndar bûye» û got ne gazincî ye ji Yılmaz Güney. Gören got îfadeya xwe ya pêşî ji ber tirsê daye, çimkî ji tiliyê birîndar bûbû.
Biryara dadgehê: Ji ber tehrîka neheq a rastî wî hatî, kuştiye
Li gorî biryara dadmendane ya Dadgeha Cezayê ya Giran a Ankarayê ya Yekê ya sala 1976an, tawanbar Yılmaz Güney ji ber «kuştina alîkarê dadgerê Yumurtalıkê Safa Mutlu di dema erkê xwe de û ji ber erkê xwe» û «hilgirtina çekê bêîzin» ceza stend. Tawanbar Abdullah Bütün ji ber «xistina lêpirsînê ser rêya xelet» ceza stend. Derhêner Şerif Gören, ê ku di dosyeyê de hem mexdûr hem jî tawanbar bû, ji ber «şahidiya derew» hat beraatkirin.
Di beşa hikmê ya biryara dadmendane ya sala 1976an de, ev tespît hatiye nivîsandin: «Tê famkirin ku piştî ku tawanbar Yılmaz Bütün tifing teqandiye, dadger Safa Mutlu ê vegeriyaye gazînoyê, êrîşî tawanbar Yılmaz Pütün kiriye, li singê wî xistiye û xeber lê daye. Tê famkirin ku piştî ku Yılmaz Pütün wî dehfdaye û lingê lê xistiye, wî jî bi kursiyê lê xistiye. Her çiqas mebesta tawanbar Yılmaz Pütün standina tifingê ji destê wî bûye jî, hemû tevgerên berdewam ên Safa Mutlu yê mirî, li gorî madeya 51/1a TCKê, wek sedema tehrîka neheq hatiye qebûl kirin. Wiha hat encam kirin ku tawanbar Yılmaz Pütün ji ber tehrîka neheq a rastî wî hatî, Safa Mutlu bi qestî lê bi awayekî xeletbîn kuştiye.»

Serlêdana DMMê: Wek «qatilê dadger» hat nîşandan, sûkastî li rûmeta wî hat kirin
Di serlêdana ku parêzer Bişar Abdi Alınak gihand DMMê de, hatiye gotin agahiyên ku wan girtine, heta niha ji raya giştî veşartî mane. Hatiye gotin Yılmaz Güney wek «qatilê dadger» hatiye nîşandan û bi vê yekê sûkastî li rûmeta wî hatiye kirin. Alınak got Güney ne qatil e. Wî li ser agahiyên ku girtine got: «Ev delîl e ku dadgerên wê demê bi dadgehkirina alîgir, biryarek wek xeletiyeke huqûqî, ya ku dê têkeve dîroka huqûqê ya cîhanê, dane xuyakirin.»
Alınak got dadgehkirin bi destwerdanên siyasî re hatiye kirin, loma pêvajoya dadgehê gumanbar bûye. Wî got eger gora Safa Mutlu were vekirin, hemû alîyên hadiseyê dê eşkere bibin. Alınak rapora bilîrkişiyê ya wê demê û rapora Ertuğrul Korhan jî xist dosyeyê. Korhan mamosteyê Krîmînalîstîkê ya Enstîtuya Polîsan bû û ev rapor li ser daxwaza dadgehê hatibû amade kirin. Alınak di daxwaznameya xwe de ev gotin tomar kir:
«Di rapora otopsiyê de, hatiye tespît kirin ku gule ji jêr ber bi jor ketiye»
«Ji berî hadiseyê heta kêlîka hadiseyê, Yılmaz Güney çar caran rastî êrîşa laşî hat. Ev êrîş ji aliyê nasên dadger Safa Mutlu, ê li ser erkê xwe nebû û di bin bandora zêde ya alkolê de bû, û alîkarê dozgerê Komarê yê Yumurtalıkê Tuncer Aslan ve hat kirin. Hadiseya xerab di gava çaran de qewimî, dema Mutlu bi kursiyê êrîşî Güney kir. Dadgeha wê demê jî ev yek eşkere qebûl kiriye. Beşa herî girîng a hadiseyê li vir xuya dibe. Li gorî biryara dadmendane û rapora pisporan, Yılmaz Güney di dema êrîşa kursiyê de, ji ber cûdahiya 20 cm ya bilindahiyê û rawestina li ser derengeya 60 cm, bi kêmanî 80 cm ji mexdûr bilindtir bû. Lê belê di rapora otopsiyê de hatiye tespît kirin ku gule bi tewrekî ji jêr ber bi jor ketiye.»

Wêneyê Ertuğrul Korhan, mamosteyê Krîmînalîstîkê ya wê demê
Rapora Krîmînalîstîkê ya Enstîtuya Polîsan: Şimandin ji jêr ber bi jor û ji çepê ber bi rastê bûye
Ev wêne, ya rapora Ertuğrul Korhan e, mamosteyê Krîmînalîstîkê ya Enstîtuya Polîsan a wê demê. Ev rapor li ser daxwaza dadgehê hatibû amade kirin. Korhan di rapora xwe de bi eşkereyî got: ‹Li gorî tespîtên destpêkê û yên rapora otopsiyê, berê qulên ketin û derketinê nîşan dide ku şimandin bi tewrekî ji jêr ber bi jor û ji çepê ber bi rastê bûye. Di lêkolîna balîstîk û geometrîk de hatiye tespît kirin ku şimandin nikare ji jor ber bi jêr be, ji ber cûdahiya asta navbera mexdûr û tawanbar Yılmaz Güney. (Li gorî îfade û raporên di dosyeyê de)›
Eger kesek ji ciyekî bilind, bi qestî û bi hedef, biteqe, nikare kesek ji jêr ber bi jor bixe. Ev li dijî qanûnên fizîkê ye. Ev nakokî di rapora de jî hatiye gotin: ‹Li gorî tespîtên balîstîk û geometrîk, tê famkirin ku şimandina li Safa Mutlu, ji jêr ber bi jor an jî herî zêde ji astek paralel bi erdê re hatiye kirin. (Dibe ku ev şimandin ji aliyê kesek sêyemîn ve hatiye kirin, yê ku di heman astê de bi Safa Mutlu re bûye). Eger di otopsiyê de şikilê qulê ketinê ya seriyê neyê xera kirin, tê tespîtkirin, dibe ku meyla û tewra şimandinê were diyar kirin.›
‹Rewşa tawanbar di berî hadiseyê de, tespîta vê rewşê li gorî îfadeyên şahidan, eger di hadiseyê de tespîteke balîstîk neyê kirin; dibe erênî an jî neyînî, îhtîmala her duyan jî wekhev e.›

Rapora krîmînolojiyê
Lişana Bijîşkiya Edlî gotibû divê kafkasê Safa Mutlu were lêkolîn kirin, pirsa gora wî nehat bersivandin
Wek ku tê dîtin, bêyî tespîta geometrîk û balîstîk, meriv nikare vê hadiseyê îzah bike. Bi sedemên wekhev ên di rapora de, Lişana Bijîşkiya Edlî jî gotibe divê kafkasê mexdûr were lêkolîn kirin. Dadgehê pirsiyarî ku mexdûr li ku derê hatiye veşartin, ji bo ku ev tespît bikaribe bê kirin. Lê li ser pirsa dadgehê, parêzerên Nuran Mutlu daxwaza redkirina komeleyê kirin. Ev daxwaz neqebûl bû. Lê belê lêkolîna herî girîng a ku dê rewşa dozê biguherta, bêyî ku dadgeha wê demê tu sedem pêşkêş bike, nehat kirin. Gor nehat vekirin.
«Tew şahidek tune ku bêje kêlîka lêdana Safa Mutlu dîtiye»
Şahidiya Şerif Gören û Nuran Mutlu, xalekî din e ku nîşan dide hadise, bêyî daxwaza Güney, dema wî xwe diparast, qewimiye. Ev yek dadgehkirina ji nû ve mecbûrî dike. Berî her tiştî, wek ku hûn ê bi lêkolînê bibînin, di dosyeyê de tew şahidek jî tune ku bêje kêlîka lêdana Safa Mutlu dîtiye.
«Jina wî di nameya xwe de nivîsandiye ‹ji bo ku ew kûçikê anarşîst bihata mehkûm kirin, şahidiya derew kiriye›»
Di destpêkê de, tenê kesê ku îdîa kiriye Güney bi hedef li mexdûr xistiye, jina Safa Mutlu, Nuran Mutlu ye. Lê parêzerên Güney ên vê dozê, rasteke din a trajîk eşkere kirine. Nuran Mutlu di nameya ku ji kesek sêyemîn re nivîsandiye de, ikrar kiriye ku şahidiya derew kiriye. Wê nivîsandiye wê bi rastî hadise nedîtiye, wê ji bo ku ew kûçikê anarşîst bihata mehkûm kirin şahidiya derew kiriye, û difikire divê wê demê rastî bigota û ji vê dozê dûr bimama:
Şahidiya derew ya derhêner Şerif Gören: «Wî difikirî negirtina hadiseyê dibe asteng li ber lidarxistina fîlmê»
Îro, bi hewldanên me yên zêde, me gihîşte yek ji şahidên herî girîng, Şerif Gören. Gotinên Gören eşkere dikin ka çawa pêşeroj û rûmeta hunermendekî, yê ku Tirkiye bi biryareke giran da nasandin cîhanê, ji destê wî hatiye standin. Gören, bi rastî, di wê kêlîkê de ku Yılmaz Güney ji bo xwe biparêze li hember êrîşa pêşî ya nasên mexdûr, gule ber bi ezmên teqandiye, bi hêz hewl daye Güney ji wir dûr bixe. Di wê kêlîkê de tifinga di destê Güney de teqiyaye û Gören ji tiliyê birîndar bûye. Lê belê, wek ku wî û hinek şahidên din jî ikrar kirine, di îfadeya xwe ya pêşî de wî difikirî «negirtina hadiseyê dibe asteng li ber lidarxistina fîlmê». Loma wî gotibû «di wê kêlîkê de di deryayê de bûye» û «birîna gulê ya li tiliya wî, dema ew 100 metre dûrî di deryayê de aveşan dikir, bi gula ku Güney ji bo teqandina sehneyê şimandiye, li tiliya wî ketiye». Her çiqas îfadeyên rastî yên Gören ên di dewama lêpirsînê de, rasterast li gorî îfadeyên Fatoş Güney û gelek şahidên din bûn jî, hat qebûl kirin ku ew di wê kêlîkê de di deryayê de aveşan dikir: ‹Ew rabûbû ser xwe, çend kes ji wan ên li wir hewl didan tifing ji destê wî bistînin. Min di nav wan de bi teqînî Şerif Gören nas kir. Di wê hewldanê de, di destê mêrê min de çend gule teqiyan. Min ew gav fêm kir ku Şerif Gören ji tiliyê birîndar bûye.›
Tifinga Güney bi lêdana kursiyê bêqest teqiya, hêmana qestê tune
Teqîna bêqest ya tifinga Güney, ya ku ji lêdana kursiyê çêbûye, nîşan dide hêmana qestê bi tevahî tune ye. Loma Güney di tirsa êrîşê de nikare were cezakirin. Eşkere ye ku li cihê hadiseyê, Mutlu û hevalên wî gelekî pir bûn. Eşkere ye ku ev yek dijwariya êrîşên Mutlu zêde kiriye. Eşkere ye ku îmkanên parastina Güney li hember vê dijwariyê kêm bûne.
Tew şahidek tune yê ku bêje wî bi zanebûn tifing şimandiye
Ya herî girîng, tew şahidek jî tune yê ku bêje Güney bi zanebûn tifing şimandiye. Lê eger şimandin bi zanebûn be jî, li gorî dijwariya êrîşê, ev yek dê bi pîvan be. Trajediya dadgehkirinê ev e: ji ber destwerdanên siyasî, îhtîmala derbaskirina sînorê parastina qanûnî, qet nehatiye nirxandin. Güney, ê ku her hewl da ji şer dûr bimîne û bi rastî rastî êrîşê hat, bi awayekî ku di dîroka huqûqê de nehatiye dîtin, bi kuştina bi qestî hat cezakirin. Eger gor bihata vekirin û şahidiyên derew bihatana rakirin, tenê hesabkirina parastina qanûnî dê cezaya giran pir kêm bike. Mixabin, derbaskirina sînorê parastina qanûnî jî qet nehatiye gotûbêj kirin.»
«Me ji bo parastina mafê şoreşgerek û hunermendek mezin, neçar man em serî li DMMê bidin»
Parêzer Alınak, li ser doza Güney bi T24 re axivî û ev daxuyanî da:
Doh dadgehê xwe wek ku Yılmaz Güney dadgehkiriye nîşan da û biryara mehkûmiyetê da. Dadgehê lêgerîna mafê kir figuranê hesabkirina siyasî û dîrokî. Îro jî, li şûna rûbirûbûna rastiyên ku dê bi delîlên madî û zanistî eşkere bibin, dadgehê tercîh kiriye temsîlkariya mentaliyeta demên berê bike. Lê li şûna xwe veşartina li pişt otorîteya dadgehê, cesareta eşkerekirina vê rastiyê, mafê Yılmaz Güney û hezkiriyên wî ye. Ev herwiha mafê nasên dadger Sefa Mutlu ye, yê ku di qezayeke elîm de jiyana xwe wenda kir. Parastina vê biryarê îro jî, ya ku ji aliyê hinek kesan ve wek serkeftinek tê dîtin lê bi rastiya madî re nahevberî, ne ji bo sepandina normeke cezayê ji bo edaletê ye. Belkî ji bo bersivdana hêviyên kesên ku mehkûmiyeta hunermendekî gelek, wek serkeftinek dihesibînin.
Îro ji aliyekî ve behsa îradeya avakirina aşitiya civakî û rûbirûbûna dîrokî ya pirsgirêka Kurd tê kirin. Ji aliyê din ve, berdewamiya mentaliyeta neyartiya Kurdan li qadên cuda, nakokiyeke kûr e ku pêdivî ye bê çareserkirin. Berdewamiya pêşdaraziya li hember nasnameyên etnîkî bi riya Yılmaz Güney, ji aliyê karmendên dadgehê yên ku meriv hêvî dike edalet hebe ve, nîşan dide mentaliyeta giran a demên berê bi tenê ne di demên berê de maye. Dawîn stasyona lêgerîna edaletê li Tirkiyeyê Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê be, ji bo dadgeha welat tabloyeke giran e.
Nêzîkatiya dadgehî ya ku me neçar hişt em pêvajoyê bigihînin Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê, ji bo parastina mafê şoreşgerek û hunermendek mezin mîna Yılmaz Güney; berpirsên vê nêzîkatiyê; û yên ku ji vê biryarê direvin, ya ku lêgerîna me ya edaletê ya di huqûqa navxweyî de bêencam hiştiye — em van hemûyan dihêlin ber çav û ber vijdana raya giştî.
