پژاک: انحلال پکک ارتباطی به حزب ما ندارد
Rastinewsحزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، که فعالیتهایش عمدتاً معطوف به روژهلات است، اعلام کرد انحلال پکک ارتباط مستقیمی با آنان ندارد.
ریوار آودانان، سخنگوی پژاک (حزب ژیانا ئازادا کوردستانێ)، ضمن پذیرفتن نزدیکی ایدئولوژیک با پکک، بر استقلال سیاسی و سازمانی حزب خود تأکید کرد. او گفت اگر روزی روند دموکراتیک واقعی در ایران آغاز شود، پژاک میتواند فرایندی مشابه را بررسی کند.
آودانان در گفتوگو با رسانه «دی آمارگی» گفت انحلال پکک «ارتباط مستقیمی» با پژاک ندارد و اگر ایران روند دموکراتیک واقعی پیشنهاد دهد، پژاک از آن استقبال خواهد کرد.
پارلمان ترکیه در ۱۰ اوت قانونی ۱۲ مادهای با عنوان «قانون تقویت همبستگی ملی و انسجام اجتماعی» تصویب کرد. این قانون خلع سلاح سایر گروههای مرتبط با پکک را نیز پیشبینی میکند. کاربرد عبارت «گروههای مرتبط» در این قانون پرسشی مهم فراتر از مرزهای ترکیه مطرح میکند: دامنه گروههای «مرتبط با پکک» تا کجا گسترش خواهد یافت؟ حزب حیات آزاد کردستان ایران/روژهلات (پژاک)، که دولتها و تحلیلگران اغلب آن را شاخهای از پکک میدانند، این توصیف را رد میکند.
ریوار آودانان، عضو شورای اجرایی و سخنگوی پژاک، گفت قانون تصویبشده در ترکیه «ارتباط مستقیمی» با حزب او ندارد.
پژاک یک تشکل سیاسی و مسلح کرد ایرانی است که عمدتاً در روژهلات فعالیت میکند. این حزب در برنامه خود نوشته که از نظر ایدئولوژیک با اندیشه سیاسی عبدالله اوجالان همراستاست. پژاک از دهه ۲۰۰۰ میلادی فعالیت مسلحانه دارد و خواستار حقوق سیاسی و فرهنگی کردها در ایران است.
پژاک: ما شاخه پکک نیستیم
آودانان در واکنش به دیدگاههایی که پژاک را شاخه ایرانی پکک میدانند، گفت این حزب از نظر سیاسی و سازمانی مستقل است. او توصیف پژاک بهعنوان شاخهای از پکک را «روایتی نادرست» خواند و تأکید کرد این حزب تصمیمات خود را مستقلاً میگیرد.
«پژاک یک حزب سیاسی مستقل کرد است که در روژهلات و ایران فعالیت میکند. انحلال پکک/کژکا ارتباط مستقیمی با پژاک ندارد.»
با این حال آودانان پیوند پژاک با اندیشه سیاسی اوجالان را انکار نکرد.
«پژاک از نظر جهانبینی و فلسفه مبارزه، به اندیشهها و نقشه راه اوجالان [رهبر آپو] اعتقاد دارد.»
آودانان گفت پژاک قصد دارد مبارزه خود در ایران و کردستان را از طریق شیوههایی که آن را «سیاست دموکراتیک» مینامد ادامه دهد، و مبارزه مسلحانه را تنها به مواردی محدود میکند که آن را دفاع مشروع از خود میداند.
«این روند نباید صرفاً خلع سلاح تلقی شود»
آودانان گفت روند جاری در ترکیه نباید صرفاً یک فرایند فنی خلع سلاح تلقی شود. به گفته او، این قانون چارچوب تنها در صورتی میتواند گشایشی سیاسی مهم به شمار آید که به تحولی بسیار گستردهتر در ترکیه بینجامد.
«این قانون چارچوب، گامی مهم در روند تغییر و تحول در ترکیه و کردستان است، اما همچنان ناکافی است و کاستیهای جدی دارد.»
به گفته آودانان، پرسش اصلی این است که آیا ترکیه میتواند با عبور از بنبست سیاسی نزدیک به یک قرن اخیر، مسئله کرد را از حوزه سیاست امنیتی خارج کند و به عرصه حقوقی و سیاسی منتقل کند یا نه.
آودانان که معتقد است این هدف صرفاً با انحلال یک تشکل مسلح محقق نمیشود، گفت به رسمیت شناختن حقوقی هویت و جایگاه سیاسی کردها، اصلاح قانون اساسی و گذار به نظامی که آن را «جمهوری دموکراتیک» مینامد ضروری است.
به گفته او، در صورت تحقق چنین تحولی، کردها دیگر بهعنوان «برگ فشار» منطقهای دیده نخواهند شد و کردستان میتواند به «دهلیز و پلی برای پیوند دموکراسی در خاورمیانه» بدل شود.
با این حال آودانان هشدار داد اگر آنکارا همچنان مسئله کرد را عمدتاً یک موضوع امنیتی بداند، خلع سلاح پایدار نخواهد بود.
ادعای پیوستن اعضای پکک به پژاک
انحلال احتمالی پکک این پرسش را نیز مطرح کرده که اگر اعضای این حزب نخواهند یا نتوانند به ترکیه بازگردند، چه سرنوشتی در انتظارشان خواهد بود. یکی از سناریوهای مطرح، پیوستن برخی از این اعضا به دیگر گروههای مسلح کرد از جمله پژاک است.
آودانان این فرضیه را رد کرد. او گفت یک روند سیاسی موفق باید چنان جامع باشد که اعضای پکک بتوانند با بازگشت به ترکیه وارد زندگی سیاسی شوند.
«ایده این نیست که افراد صرفاً بهصورت منفعلانه به خانههای خود بازگردند. برعکس، شکل تازهای از مبارزه آغاز خواهد شد که در آن کردها نهتنها در کردستان، بلکه در مرکز ترکیه نیز وارد عرصه سیاست میشوند.»
پژاک به حضور خود در روژهلات ادامه میدهد
پژاک که از احتمال چنین تحولی در ترکیه استقبال میکند، درباره ساختار سازمانی یا نظامی خود هیچ نشانهای از تغییر در کوتاهمدت نمیدهد.
در پاسخ به این پرسش که آیا پژاک پس از انحلال پکک به حضور خود در کوههای قندیل ادامه خواهد داد، آودانان پاسخی کوتاه داد:
«ما در تمام مناطقی که حضورمان در آنها ضروری است، به مبارزه خود ادامه خواهیم داد.»
بر اساس اظهارات آودانان، آینده پژاک بیش از آنکه به انحلال پکک وابسته باشد، به تحولات سیاسی در ایران بستگی دارد.
مبارزه مسلحانه پژاک اساساً علیه دولت ایران جریان دارد. اگر روند ترکیه گذار از مبارزه مسلحانه به مذاکره سیاسی تلقی شود، این پرسش مطرح میشود که آیا در صورت ارائه پیشنهادی مشابه از سوی ایران، پژاک آن را بررسی خواهد کرد یا نه.
آودانان چنین احتمالی را رد نکرد:
«اگر جمهوری اسلامی ایران چنین پیشنهادی ارائه دهد و آمادگی و برنامهریزی واقعی و اراده جدی برای تحولی بنیادین در ایران نشان دهد، و اگر چنین روندی را همسو با منافع ملت کرد بدانیم، آن را بررسی میکنیم و بر اساس نقشه راه، برنامهها و طرحهای خود عمل خواهیم کرد.»
پژاک پیامی مبنی بر انحلال مستقیم خود در ازای مذاکره نمیدهد. آودانان چنین احتمالی را منوط به تحول دموکراتیک بنیادین و به رسمیت شناختن حقوق سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کردها میداند.
«اگر چنین روند دموکراتیک و راهحل سیاسی در ایران آغاز شود، ما نیز از آن استقبال خواهیم کرد. اما برخلاف ترکیه، تاکنون هیچ نشانهای از چنین تحولی در ایران دیده نشده است.»
آودانان به این پرسش که ترکیه عبارت «گروههای مرتبط با پکک» در قانون تازه را چگونه تفسیر خواهد کرد، پاسخی نداد.
منبع: روداو