۱۲ سال از نسل‌کشی شنگال گذشت، فرمان‌ها ادامه دارد: «باید حساب این جنایت علیه بشریت پس داده شود»
ایزدی‌ها و نهادهای کردی در شهر کالکار آلمان گرد هم آمدند و در دوازدهمین سالگرد نسل‌کشی سوم اوت ۲۰۱۴ شنگال، خواستار پاسخگویی جامعه بین‌المللی شدند.
Rastinewsدر شهر کالکار آلمان، ایزدی‌ها و نهادهای کردی گرد هم آمدند و در دوازدهمین سالگرد نسل‌کشی سوم اوت ۲۰۱۴ شنگال (سنجار)، از جامعه بین‌المللی خواستند در برابر این جنایت پاسخگو باشد. در این مراسم که به ابتکار «خانه ایزدیان» (مالا ازدیان) و جامعه کردهای آلمان برگزار شد، تأکید شد که این کشتار تنها یک حساب‌وکتاب با گذشته نیست، بلکه فرمان‌هایی که از عفرین تا شنگال ادامه دارند، واقعیت امروزند.
جامعه کردهای آلمان و خانه ایزدیان، به مناسبت دوازدهمین سالگرد کشتاری که داعش در سوم اوت ۲۰۱۴ در شنگال مرتکب شد، برنامه‌ای گسترده در خانه ایزدیان کالکار برگزار کردند. در این مراسم که سیاستمداران منطقه‌ای، نمایندگان پارلمان آلمان و میهمانان بسیاری حضور داشتند، برنامه با اثری از هنرمند بدیل ابراهیم آغاز شد که به قربانیان تقدیم شده بود.
به گزارش روزنامه‌نگار روکن خاتون تورهاللی از آلمان، سخنرانی‌های افتتاحیه را پیر ابراهیم شارو، رئیس خانه ایزدیان کالکار، و جاهد باشار، دبیرکل جامعه کردهای آلمان، ایراد کردند. هر دو سخنران بر لزوم فراموش نکردن این نسل‌کشی، اهمیت همبستگی با بازماندگان و مسئولیت مشترک برای حفاظت از جامعه ایزدی تأکید کردند.
جاهد باشار در سخنان خود گفت نسل‌کشی شنگال ادامه سرکوب و تلاش‌های نابودی است که قرن‌ها گریبان‌گیر پیروان دین ایزدی بوده است. او با ستایش از مقاومت شجاعانه نیروهای دفاع از خود کرد و ایزدی در برابر داعش گفت صرفِ یادآوری کافی نیست. باشار افزود به رسمیت شناختن این نسل‌کشی به معنای مسئولیت سیاسی نیز هست و باید از ایزدی‌ها حفاظت شود، شنگال بازسازی شود و با افراط‌گرایی اسلامی به‌طور قاطع مبارزه شود. او همچنین از آلمان به دلیل پذیرش شمار زیادی از قربانیان نسل‌کشی و حمایت از مبارزه با داعش تشکر کرد.
دیگر سیاستمداران و سخنرانان حاضر در برنامه نیز با یادآوری جنایات علیه بشریتی که دوازده سال پیش در شنگال رخ داد، گفتند نسل‌کشی و رنج قربانیان هرگز نباید فراموش شود. کریستوف گرورس، فرماندار کالکار، ویبکه برمس، رئیس فراکسیون سبزها در پارلمان ایالتی نوردراین-وستفالن، دکتر گونتر برگمان، عضو هیئت‌مدیره فراکسیون CDU در همین پارلمان، پیتر بلومنرات، سخنگوی سیاست‌های ادغام فراکسیون CDU، و توبیاس هوخ، روزنامه‌نگار، همگی در سخنان خود بر مسئولیت آلمان و جامعه بین‌المللی برای حفاظت از ایزدی‌ها تأکید کردند.
سخنرانان همچنین خواستار اعطای اقامت دائم به قربانیان نسل‌کشی مقیم آلمان، حمایت از بازسازی شنگال و ادامه پشتیبانی بین‌المللی برای تأمین آینده‌ای امن برای ساکنان این منطقه شدند. آنان بر ضرورت مبارزه‌ای قاطع با هر شکلی از تروریسم اسلام‌گرای رادیکال و افراط‌گرایی دینی تأکید کردند.
دکتر الکساندرا شاکی، شهردار کالکار، به‌دلیل عدم امکان حضور شخصی در برنامه، توسط یکی از اعضای شورای شهر کالکار نمایندگی شد. در پایان مراسم، مستند کوتاهی درباره جنایاتی که داعش دوازده سال پیش علیه ایزدی‌ها مرتکب شد و رنج قربانیان و بازماندگان، به نمایش درآمد. این فیلم بار دیگر بر اهمیت همبستگی بین‌المللی و ضرورت فراموش‌نشدن این نسل‌کشی تأکید کرد.
پیر ابراهیم شارو، از سوی خانه ایزدیان، در سخنان خود گفت هفتاد و چهارمین فرمان علیه کردهای ایزدی که در سوم اوت ۲۰۱۴ در شنگال روی داد، آخرین فرمان علیه کردها و ایزدی‌ها نبوده و نسل‌کشی کردها و ایزدی‌ها در عفرین همچنان در برابر چشمان جهان ادامه دارد. او افزود هدف از این مراسم، تبدیل این موضوع به دستور کار جامعه بین‌المللی و جلب حمایت دوستان و محافل سیاسی آلمان برای این روند و افزایش حساسیت نسبت به نسل‌کشی است.
ویبکه برمس، رئیس فراکسیون سبزها در پارلمان ایالتی نوردراین-وستفالن، درباره نسل‌کشی ایزدیان شنگال گفت: «به رسمیت شناختن این نسل‌کشی را بسیار مهم می‌دانم. اما باید وضعیت کنونی را نیز درست تحلیل کنیم. وضعیت فعلی چیست؟ به نظر من اصلاً وضعیت سالمی نیست. به همین دلیل معتقدم هنوز نیاز جدی به یک چتر حمایتی وجود دارد و این حمایت باید از همین‌جا فراهم شود. احزاب راست‌گرای موجود در کشور ما نیز برای اخراج این افرادی که نیازمند حمایت‌اند تبلیغ می‌کنند. ما هرگز این رویکرد را نمی‌پذیریم.»
محمد تانری‌وردی، معاون رئیس جامعه کردهای آلمان، در سخنان خود گفت: «این مراسم را به مناسبت نسل‌کشی ایزدیان شنگال، مشترکاً با خانه ایزدیان کالکار برگزار کردیم تا مردم ایزدی ما بدانند پیگیری و حساب‌خواهی از این کشتار تنها بر دوش آنان نیست، بلکه وظیفه همه ماست. در سراسر کردستان و در دیاسپورای کرد، مراسم یادبود برای این کشتار برگزار می‌شود. امیدوارم مردم ایزدی ما که در پی این نسل‌کشی ناچار به ترک شنگال شدند، با تأمین امنیت بتوانند به سرزمین مقدس خود بازگردند و در آنجا زندگی کنند. همچنین امیدوارم نیروهای مسلح غیررسمی حاضر در شنگال، از جمله حشد شعبی و نیروهای وابسته به حزب کارگران کردستان (PKK)، از منطقه خارج شوند تا شنگال تحت نظارت و با حمایت اقتصادی اقلیم کردستان بازسازی شود و زخم‌هایش التیام یابد.»
توبیاس هوخ، روزنامه‌نگار آلمانی، در سخنان خود گفت: «در جریان این نسل‌کشی بود که با کردهای ایزدی و کردها آشنا شدم. به‌عنوان یک روزنامه‌نگار برای دیده‌شدن این کشتار کار کردم و در روند ساخت خانه ایزدیان کالکار پس از این کشتار نیز مشارکت داشتم. باید تهدیدی که تروریسم رادیکال اسلامی برای زندگی ایزدی‌ها ایجاد کرده، دیده شود. باید بازگشت امن مردم شنگال از اردوگاه‌های آوارگان تسهیل و با پروژه‌های اقتصادی و اجتماعی، به‌ویژه در زمینه آموزش نسل جوان ایزدی، حمایت شود.»
جمال اسماعیل خلیل، از بازماندگان کشتار شنگال اهل خانه‌سور، دیدار بابا شیخ و رئیس مسعود بارزانی برای نجات ایزدی‌ها از کشتار را چنین روایت کرد: «هنگام وقوع کشتار شنگال، من همراه بابا شیخ برای درخواست کمک نزد رئیس مسعود بارزانی رفتیم. رئیس بارزانی بسیار متأثر شد. بابا شیخ گریان او را در آغوش گرفت و گفت ایزدی‌گری به پایان رسیده است. رئیس بارزانی پاسخ داد: تا زمانی که کردستان وجود دارد، ایزدی‌گری نیز وجود خواهد داشت. حتی اگر لباس‌های تنم را بفروشم، برای نجات دختران ایزدی ما از دست داعش هر کاری از دستم برآید انجام می‌دهم. اگر همین حالا یک هواپیما داشتم، خودم آن را به شنگال می‌بردم و بی‌درنگ مداخله می‌کردم. مطمئن باشید تا زمانی که شنگال آزاد نشود، من هم به خانه بازنمی‌گردم و من و نیروهای پیشمرگه در خط مقدم جنگ کنار هم خواهیم بود. رئیس بارزانی به قولش عمل کرد و سه هزار دختر ما را در ازای پرداخت باج از دست داعش بیرون آورد. دولت عراق با وجود همه امکاناتی که داشت، حتی یک دینار هم برای نجات دختران ما نپرداخت. آلمان نیز پرونده نسل‌کشی ایزدیان را با جدیت پیگیری و بررسی کرد و ما از دولت آلمان سپاسگزاریم. تاکنون همراه با آلمان، ۲۳ کشور رسماً نسل‌کشی علیه ایزدیان را به رسمیت شناخته‌اند. اقلیم کردستان نخستین نهادی بود که رسماً این رویداد را نسل‌کشی اعلام کرد، اما عراق هنوز آن را نپذیرفته است. این وضعیت بسیار دردناک است؛ یعنی کشوری که شما رسماً تبعه آن به شمار می‌روید، هنوز چنین نسل‌کشی بزرگی علیه شما را رسماً اعتراف نکرده و دیگر نمی‌توان از آن انتظاری داشت.»
خوناف حاجو، رئیس انجمن روناهی بوخوم آلمان، درباره نسل‌کشی ایزدیان گفت: «امروز به مناسبت دوازدهمین سالگرد نسل‌کشی ایزدیان شنگال گرد هم آمدیم. پیش از هر چیز می‌خواهم بگویم ما کردها از روند نسل‌کشی عبور نکرده‌ایم؛ نسل‌کشی در هر بخش از سرزمین ما همچنان ادامه دارد. ما از همان روز نخست تاکنون با محافل سیاسی آلمان و کشورهای مختلف اروپا در تماس بوده‌ایم و با افزایش حساسیت نسبت به این موضوع، حمایت آنان را جلب کرده‌ایم. ما کردها این تلاش‌ها را شانه‌به‌شانه با جامعه ایزدی خود پیش برده‌ایم. به کسانی که این نسل‌کشی‌ها را بر کردها روا می‌دارند می‌گوییم: به این سیاست کثیف نسل‌کشی علیه کردها پایان دهید. ما حتی صد سال بعد هم از آرمان کردی دست نکشیدیم و دست نخواهیم کشید. شاید امروز از کردستان بزرگ و مستقل فاصله داشته باشیم، اما به خودگردانی هر بخش از سرزمین‌مان نزدیکیم. ما ملتی نیستیم که خواهان جنگ یا عفو باشیم؛ برعکس، ملتی هستیم که می‌خواهیم در صلح زندگی کنیم و بر پایه حقوق خود، بر سرزمین‌مان زندگی کنیم.»
در پایان، شیخ زیدو بعدی، مشاور امور ایزدی‌های پارلمان اقلیم کردستان، در سخنانی گفت: «من در جنگ چهارساله علیه داعش به‌عنوان پیشمرگه حضور داشتم. ما برای حفاظت از دین و شنگال (سنجار) خود تمام تلاشمان را کردیم. بعدها برای سمت مشاوره پارلمان اقلیم کردستان در آلمان معرفی و منصوب شدم. در روز فرمان، تروریست‌های سیاه‌پوش با پرچم‌های سیاه، حملات بسیار وحشیانه‌ای علیه ایزدی‌ها انجام دادند. هزاران پیر، جوان، کودک، زن و مرد ما را که به اسارت گرفته بودند، با زور شمشیر وادار به مسلمان‌شدن کردند. کسانی را که نپذیرفتند، سر بریدند و شکنجه‌های غیرانسانی بر آن‌ها روا داشتند. به نظر من کسانی که این کار را با ایزدی‌ها کردند، دوستان صدام و پیروان راه او بودند. آن‌ها متأسفانه همه این اعمال غیرانسانی را به نام اسلام انجام دادند. هدفشان بر هم زدن وحدت اقلیم کردستان و ایجاد نفاق میان ایزدی‌ها و مردم کرد بود. اما به هدف خود نرسیدند. زیرا همه مردم کرد در دهوک، اربیل، سلیمانیه، کرکوک، بارزان، گرمیان و زاخو، یعنی کردها در همه شهرها، درهای خانه‌های خود را به روی ما گشودند و از ما حمایت کردند. همین حمایت بود که به ما نیرو داد و ما با این نیرو وارد مقاومت شدیم.»